O klubie

Historia klubu na nowo spisana…

Postanowiliśmy nieco szerzej napisać o historii naszego klubu. Wiele tam pięknych momentów, wiele i smutnych. Ale takie scenariusze pisze życie sportowcom, działaczom. Napisaliśmy więcej o ludziach, którzy na to, gdzie dziś jesteśmy, mieli wpływ znaczący. Swoją pracą dla Legionovii dowiedli, że losy kolejnych siatkarskich pokoleń, rozwijających swoje sportowe talenty w naszym mieście, są im bliskie. Poniżej przedstawiamy Wam historię klubu spisaną od nowa z należytą pieczołowitością przez człowieka, który tą siatkówkę współtworzy od wielu, wielu lat. Mamy nadzieję, że nie pominęliśmy nikogo, kto na miejsce w tej historii zasłużył. Zresztą życie zweryfikuje wszystko… Zachęcamy do lektury.
W 1957 roku w Legionowie założono sekcje piłki siatkowej kobiet. Pod koniec lat 50-tych w rozgrywkach na boisku przy ulicy Reymonta – róg PZPR, grały zawodniczki Spójni, a w później Sparty Legionowo, prowadzone przez trenera Sławomira Kośmickiego. W 1959 roku rozegrały one turniej o wejście do II ligi, który zakończyły na II miejscu. Uniemożliwiło to uzyskanie awansu i spowodowało przeniesienie drużyny do Warszawy i był to niestety rozbrat z miastem dość długi.
Siatkówka wróciła do Legionowa w 1979 roku, kiedy to współpracę z młodzieżą w Liceum Ogólnokształcącym im. Marii Konopnickiej rozpoczął młody instruktor tej dyscypliny Sławomir Supa.  W 1981 roku w Szkole Podstawowej nr 3 pracę z młodymi adeptkami siatkówki rozpoczął inny były zawodnik LKS Mazowsze Zegrze – Jacek Jutrzenka. Po roku pracy z tą grupą ze względu na zmianę pracy został zmuszony do przerwania treningów i przekazał tą grupę wyżej wymienionemu trenerowi Supie. W 1984 r. zespół ten odniósł pierwszy sukces, którym było zajęcie III miejsca w Mistrzostwach Warszawy młodziczek. W 1987 roku nastąpiła kolejna przerwa w treningach.
Dziesięć lat później, czyli w roku 1997 Jacek Jutrzenka po raz drugi podjął próbę reaktywowania siatkówki w Legionowie. Dzięki bardzo wydatnej współpracy z Panią Heleną Mikołajczak, dyrektorką Szkoły Podstawowej nr 8 i gronem pedagogicznym z tejże placówki, Pan Jacek rozpoczął nabory i systematyczną pracę z dziewczętami z roczników 1978 – 1985. Lata te obfitowały w szereg sukcesów począwszy od turniejów towarzyskich poprzez rozgrywki szkolne (raz srebrny i dwukrotnie złoty medal w Warszawskiej Olimpiadzie Młodzieży) a skończywszy na klubowych zawodach, w których występowaliśmy od 1994 już jako zespół MKS Legionovia, dwukrotnie awansując z dziewczętami rocznika 82-83 do ćwierćfinałów Mistrzostw Polski. W roku 1997 sytuacja życiowa zmusiła Jacka Jutrzenkę do rezygnacji z pracy w klubie i jego miejsce zajął Andrzej Doktorski. Przez rok jeszcze grupy młodzieżowe funkcjonowały tylko w szkole nr 8, aby w roku 1998 grupa najstarszych dziewcząt przeniosła się do Liceum im. Marii Konopnickiej, gdzie powstała nowa sala gimnastyczna, a dziewczęta pobierały nauki. Sezon 1999/2000 to pierwsze występy w rozgrywkach seniorskich i awans do II ligi. W pierwszym sezonie w tych rozgrywkach, dzięki dużemu wsparciu ze strony miasta, sponsorów i dyrekcji Liceum, jako beniaminek rozgrywek  MKS Legionovia zajmuje III miejsce, co jest bardzo dużym sukcesem i dobrze prognozuje na następny sezon. Następny sezon to mimo zajęcia II miejsca rok porażki, ponieważ zespół wzmocniony kilkoma zawodniczkami, uważany za faworyta rozgrywek,   nie uzyskał awansu i stracił przychylność sponsorów, którzy wycofali się z pomocy drużynie. W sezonie 2002/2003 osłabiona drużyna, przede wszystkim po stracie sponsorów, przez całe rozgrywki jest pierwsza, by w końcu po trzech rundach play-off uzyskać upragniony awans na zaplecze ekstraklasy. Sezon 2003/2004 rozpoczęto od zmian organizacyjnych. Zespół odłączył się od MKS Legionovia i jako Legionowskie Towarzystwo Siatkówki Legionovia i z nowym zarządem rozpoczął rywalizację w  rozgrywkach I ligi Serii B. Drużyna prowadzona przez trenera Dariusza Gorgola ostatecznie uplasowała się na VII miejscu. W następnym sezonie, po fatalnym początku ligi, zespół zaczął prowadzić trener Albin Mojsa i poprawił wynik z poprzedniego sezonu zajmując VI miejsce. Na sezon 2005/2006 do Legionowa przyjeżdża (okazuje się później, że na wiele lat) odnoszący duże sukcesy w siatkówce młodzieżowej trener ze Złotowa – Janusz Patriak. Oprócz prowadzenia zespołu seniorek ma za zadanie, wspólnie z trenerem Doktorskim, reaktywować szkolenie młodzieży. Niestety seniorki grają słabo i drużynę obejmują Agata Jung i Darek Pieśniak i udaje się im zachować rozgrywki I ligowe dla Legionowa. Młodzież radzi sobie coraz lepiej i zaczyna się liczyć w rozgrywkach na Mazowszu. Dzięki wsparciu ze strony firmy BT Polska sezon 2006/2007 zespół o nazwie BT Polska Legionovia Legionowo, pod wodzą byłej zawodniczki a teraz trenerki Agaty Jung, przystąpił do kolejnego sezonu w I lidze. Po czterech kolejkach Agata Jung rezygnuje i nastąpiła kolejna zmiana trenera, którym został Krzysztof Leszczyński, ale niestety zespół nie dał rady poprawić swojej pozycji i spadł do II ligi. Kadetki zdobywają brązowy medal Mistrzostw Mazowsza. W sezonie 2007/2008 zespół seniorek prowadzi Dariusz Pieśniak i mimo dużego zaangażowania ze strony zawodniczek odpadamy w ostatnim etapie gry o I ligę. To niepowodzenie rekompensują nam drużyny młodzieżowe, które zdobywają w Mistrzostwach Mazowsza srebro w kadetkach, brąz w młodziczkach oraz V miejsce w juniorkach. Zawodniczka Aleksandra Wachowicz kwalifikuje się do Szkoły Mistrzostwa Sportowego i tym samym pierwsza Legionowianka rozgrywa mecze w Reprezentacji Polski. Następny sezon to kolejna próba awansu do I ligi. Niestety zespół prowadzony po raz drugi przez Janusza Patriaka nie daje rady silniejszym przeciwniczkom i odpada z dwóch turniejów barażowych. Jak się później okazało walka do końca opłaciła się, ponieważ zajmując III miejsce w ostatnim turnieju na skutek wycofania z rozgrywek jednego z zespołów, otrzymaliśmy propozycję gry w I lidze z której to skwapliwie skorzystaliśmy i sezon 2009/2010 rozpoczynamy znowu na zapleczu ekstraklasy. To, co nie udało się na boisku w rozgrywkach seniorek w pełni powetowały nam młode siatkarki. Młodziczki pod wodzą trenera Patriak, po wygraniu Mistrzostw Mazowsza, w Mistrzostwach Polski młodziczek uplasowały się na II miejscu, co do tej pory bez wątpienia jest największym osiągnięciem naszego klubu w rozgrywkach młodzieżowych. Zespół kadetek Pana Doktorskiego awansował aż do półfinałów Mistrzostw Polski, co było również bardzo dużym osiągnięciem. We wrześniu 2009 roku kolejna nasza zawodniczka, Iga Chojnacka, zostaje uczennicą Szkoły Mistrzostwa Sportowego w Sosnowcu. Sezon 2009/2010 gramy w I lidze, ale drużyna prowadzona przez kolejnego trenera Roberta Kupisza gra słabo i LTS Legionovia drugi raz musi przeżyć gorycz porażki i spadek do II ligi. Nadal doskonale radzą sobie zespoły młodzieżowe docierając  w kadetkach do ćwierćfinałów, a w juniorkach do półfinałów Mistrzostw Polski. Sezon 2010/2011 odnotowujemy w rozgrywkach jako nieustające pasmo sukcesów. Seniorki pod wodzą nowego trenera Wojciecha Lalka, po wygraniu wszystkich spotkań z dwoma straconymi setami, osiągają upragniony cel, czyli po raz trzeci awans do I ligi. Wywalczony w wielkim stylu. Juniorki po raz pierwszy awansują do Finałów Mistrzostw Polski i zajmują w nich VI miejsce. Kadetki, chociaż w nieco zmienionym składzie w porównaniu do 2009 roku, po raz drugi zdobywają medal Mistrzostw Polski tym razem w kolorze brązowym, a młodziczki odpadają z mistrzostw dopiero w półfinale. Bez wątpienia te bardzo dobre wyniki osiągnięte przez nasze młode zawodniczki pozwoliły LTS-owi w ogólnej punktacji rozgrywek dziewcząt uplasować się na III miejscu (!) w Polsce wśród około 800 zespołów uczestniczących w rozgrywkach. Wyżej wymieniona Iga Chojnacka, jako pierwsza zawodniczka gier zespołowych z Legionowa, uczestniczy jako Reprezentantka Polski w Mistrzostwach Europy i Świata, gdzie razem z koleżankami zajmuje odpowiednio V i IV miejsce.

Dalsze karty historii klubu dopisze życie.

Zapis ten wykonał będący od 32 lat czynnym uczestnikiem tych wydarzeń

Sławek Supa